sábado, 28 de novembro de 2009

Ansiedade

amanhãamanhãamanhã será sim ou não

quinta-feira, 26 de novembro de 2009

terça-feira, 24 de novembro de 2009

Get real

lindo. maravilhoso. genial.

sexta-feira, 13 de novembro de 2009

Holdvilágos éjszakán

Holdvilágos éjszakán
Miről álmodik a lány?
Hogy jön egy királyfi tán
Hófehér paripán.

Ez az álom oly mesés,
Ám de jön az ébredés.
A királyfi oly kevés
És az hogy jön, tévedés.

És mégis mily kicsi fellegek
Úsznak az ég peremén.
Míg őket nézni lehet,
Örökéletű lesz a remény
Meg a regény.

Holdvilágos éjszakán
Miről álmodik a lány?
Hogy jön egy királyfi tán
Hófehér paripán



Sorstalanságról...
Simplesmente tocante.

terça-feira, 10 de novembro de 2009

And I love her...

I give her all my love
That's all I do
And if you saw my love
You'd love her too;
I love her

She gives me everything
And tenderly
The kiss my lover brings
She brings to me
And I love her

A love like ours
Could never die
As long as I
Have you near me

Bright are the stars that shine
Dark is the sky
I know this love of mine
Will never die
And I love her.

---------------------------
Talvez passando essa música pra cá ela sai da minha cabeça...


Nostalgia

Porque eu vou sempre me lembrar da Hannah quando eu ouvir Jack Johnson, Savage Green e Peaches, assim como eu vou lembrar da viagem à polônia e das visitas dela à szolnok. E sempre que eu ouvir pretty fly for a white guy eu vou me lembrar da Elayna, Kelsey e RJ, quando passávamos pela lánchíd em Budapest. E vou me lembrar do João sempre que eu ouvir Stacy's Mom, da Mesi quando eu ouvir Camille ou "Pa Bailar". Lembro da casa dos kertész quando eu ouço Alanis Morissette, especialmente "head over feet". Lembro-me da Luiza quando ouço The All-Americans reject (viagem para Poços de Caldas) ou Monobloco ou até mesmo Killi. Pato fú me traz de volta a minha pré-adolescência. Sahara Hotnights me lembra o frio e uma noite quando fui parar no ponto final do ônibus à meia noite em szolnok. The Kooks e The Fratellis me lembram Alice. Noir Desir e Bandolins me lembram Nadyne. Arctic Monkeys de dá vontade de chorar, assim como The Beatles. Ana Carolina e Adriana Calcanhoto me lembram árvores de cereja da Karikás utca e dos seus arredores. E me lembram o quanto eu sou só. James Morrison me lembra a Olgi e a música da Dona Aranha me faz sentir no colo da minha mãe, quando eu ainda era criança...

sábado, 7 de novembro de 2009

Zerrissen

Warum fühlt es sich so leer an, wenn du mit mir sprichst?
Warum fühlt es sich so leer an, wenn du bei mir bist?
Warum fühlt es sich so fern an, wenn wir uns noch nah sind?
Was bringt mir dieses Leben, wenn du einfach nicht da bist?